% e.jamshidi
\documentclass[12pt]{article}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\usepackage{lineno}
\linenumbers
\makeatletter
\newcounter{footnotelineno}
\newcommand{\footnoteline}[1]{{%
\stepcounter{footnotelineno}% A new \footnoteline
\linelabel{fnln-\thefootnotelineno}% Mark the line with a unique \linelabel
% Update \@makefnmark to use \ref instead of the counter.
% This is a local redefinition due to the grouping within \footnoteline.
\def\@makefnmark{\hbox{\@textsuperscript{\normalfont\ref{fnln-\thefootnotelineno}}}}
\footnotetext[\value{footnotelineno}]{#1}% Set the \footnotetext (with a phoney counter value)
}}
\makeatother
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\makeatletter
\newcounter{poemfootnotelineno}
\newcommand{\poemfootnoteline}[1]{{%
\stepcounter{poemfootnotelineno}% 
\linelabel{pfnln-\thepoemfootnotelineno}%
\def\@makefnmark{\hbox{\@textsuperscript{\normalfont\lineref[+1]{pfnln-\thefootnotelineno}}}}
\footnotetext[\value{footnotelineno}]{#1}%
}}
\makeatother
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\usepackage[margin=3cm]{geometry}
\usepackage{bidipoem}
\renewcommand\poemcolsepskip{1.5cm}
\renewcommand{\baselinestretch}{1.2}
\usepackage{xepersian}
\settextfont{Yas}
\setlength{\textheight}{15cm}
\begin{document}
تست\footnoteline{تست}
\poemfootnoteline{این بیت از مولوی است}
\begin{traditionalpoem}
عارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویش & خون انگوری نخورده باده‌شان هم خون خویش\\
هر کسی اندر جهان مجنون لیلایی شدند & عارفان لیلای خویش و دم‌به‌دم مجنون خویش \\
ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این & بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش\\
گر تو فرعون منی از مصر تن بیرون کنی & در درون حالی ببینی موسی و هارون خویش\\
لنگری از گنج مادون بسته‌ای بر پای جان & تا فروتر می‌روی هر روز با قارون خویش
\end{traditionalpoem}
\poemfootnoteline{اینجا خط هشتم است}
\begin{traditionalpoem}
یونُسی دیدم نشسته بر لب دریای عشق & گفتمش چونی جوابم داد بر قانون خویش\\
گفت بودم اندر این دریا غذای ماهیی & پس چو حرف نون خمیدم تا شدم ذَاالنّون خویش\\
زین سپس ما را مگو چونی و از چون درگذر & چون ز چونی دم زند آن کس که شد بی‌چون خویش\\
باده غمگینان خورند و ما ز می خوش‌دل‌تریم & رو به محبوسان غم ده ساقیا افیون خویش\\
خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال & هر غمی کو گرد ما گردید شد در خون خویش\\
باده گلگونه‌ست بر رخسار بیماران غم & ما خوش از رنگ خودیم و چهرۀ گلگون خویش
\end{traditionalpoem}
\fbox{%
در اینجا که از دستور footnoteline استفاده شد، شمارۀ poemfootnoteline  قبلی به‌روز شد.}\footnoteline{تست} 
\poemfootnoteline{اینجا خط پانزدهم است}
\begin{traditionalpoem}
من نیَم موقوف نفخ صور همچون مردگان & هر زمانم عشق جانی می‌دهد ز افسون خویش\\
در بهشت اِستبرق سبزست و خلخال و حریر & عشق نقدم می‌دهد از اطلس و اَکسون خویش\\
دی منجم گفت دیدم طالعی داری تو سعد & گفتمش آری ولیک از ماه روزافزون خویش\\
مه که باشد با مه ما کز جمال و طالعش & نحس اکبر سعد اکبر گشت بر گردون خویش
\end{traditionalpoem}
\end{document}